Brneni

Jede rytir na koni,
ma na sobe brneni.
Za nim kluse podkoni.
Kun rytire nese,
pod dvojim brnenim se trese.
Podkoni, sundej rytiri brneni,
mne se do valky nechce.
Ty, hnedaku nevzdychej,
do klusu se dej.
Podkovami zakres o kameni
a kopyty zadupej.
Vytahnu palas,
mec se ve vzduchu zablysti.
Trubka troubi,
padaci most klesa,
do zamku klopytej
a v hale zbroj sundavej.
Padaji hrnce, poklicky
a plechove nadobi,
helma se kutali.
To nejsou plechove pohary,
jenom nakolenice.
Kun setrasl brneni,
zene se pres louku,
a ted mizi v dalce
- zbabele se vyhnul valce.

Copyright (c) Marie Neumann
3/26/2015